"Wie de jas past, trekt hem aan."

Gepubliceerd op 19 oktober 2018 om 16:29

De les begint, leerjaar 3, praktijkleren wel te verstaan. Ik hou van praktijkleren en simpel weg omdat ik de studenten dan los kan laten. Ik kan ze laten ontdekken wie ze zelf zijn, wie hun medestudenten zijn en wie ik ben. Daarnaast maken ze écht kennis met het vak en dat is in het MBO het allerbelangrijkste! Onze helden werken graag met de handen, toch? Dan willen we allemaal minder boeken, meer actie en minder toetsen. Zelfs jij als juf Engels wilt dat, toch? 


Ik begin de les om 08:30 uur, mooie tijd, zeker voor onze helden. Maar goed, dan openen we weer een nieuwe discussie. We gaan wat organiseren vandaag, voor de eerstejaars. Gaaf evenementje neer zetten en leren van elkaar. Ik geef de klas de opdracht om "te beginnen". De klas kijkt mij verschrikt aan (het is lesweek 2) "Mevrouw, moeten wij dat zelf bedenken?" Ja inderdaad! Het is jullie activiteit, jullie feestje. Jullie kunnen veel meer dan alleen maar naar mijn opdrachten luisteren en nadenken over wat ik zeg. Jullie, mijn studenten, kunnen veel meer dan dat. En ik zie dat en ik wil dat jullie (ik bedoel nu ook jullie als lezers, iedereen eigenlijk) dat ook zien! De klas begint, vol passie en daar hou ik van. Bijna iedereen is er en als ik net de presentie wil noteren.. Komt meneer X ook binnen inclusief glimlach...


"Heey, Goede morgen! Lekker geslapen?" Ik zie aan alles in zijn gezicht dat hij denkt dat ik niet goed ben. Meneer X begint: "Ja mevrouw, ik ehm, ja de wekker ging niet..." En heerlijk brutaal onderbreek ik zijn zin..
"Hoe heb je geslapen? Ja goed. Dus je kan er vandaag tegenaan? Ehm.. Jawel. Nou top! We zijn bezig met het organiseren van een evenement voor de eerstejaars, ga lekker zitten en vraag even aan je medestudenten wat je kan doen." Ik zie hem denken "ze spoort niet..." En misschien, als ik heel erg mijn orenspits, hoor ik het jou ook denken. Geen straf inderdaad. Ik geef namelijk geen straf, nooit. Ik stel vragen of ga in gesprek. En ik ben blij dat hij er is, dus eruit sturen of niet binnen laten, dacht het niet. 

Meneer X gaat zitten en blijkbaar is hij nog niet helemaal wakker. Hij houdt zijn warme jas namelijk aan. Na 10 minuten, is de jas nog steeds aan, zelfs na een half uur. En ik hoor jullie zuchten, ik hoor het namelijk ook bij mijzelf. Ik vind het niet oké, om met je jas aan te gaan zitten. Dat doe je nergens, op je werk niet, thuis niet en ook als je bij je vrienden bent doe je dat niet. Ik loop rustig naar meneer X toe en ga op een tafeltje dicht bij hem in de buurt zitten. 
"Heey X, heb je een nieuwe jas? Nee. Oh, mooi jassie hoor. Waar heb je hem gekocht? Eh.. Dat weet ik niet meer mevrouw. Oké, maakt niet uit ook. Is ie warm?" En op dat moment gebeurt het...


Meneer X kijkt naar zijn jas. Kijkt terug naar mij en ook weer terug naar zijn jas. Hij begint te lachen... "Das niet echt de bedoeling he mevrouw. Wat niet? Nou dat ik mijn jas aan heb is niet echt netjes wel. Weet ik niet.. Ik denk van niet mevrouw, zegt meneer X lachend. Ik kijk hem aan, lach zelf ook en geef hem een knipoog terwijl ik terug loop naar mijn bureau". 

Hij trok zijn jas uit en de schoen aan. Trek jij maandag ook jouw jas aan? 

Rating: 5 sterren
1 stem

 »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.