LEKKER PRINTEN EN KOPIËREN

Gepubliceerd op 11 januari 2019 om 16:38

Het is vrijdag middag. Ik ben op school aan het werk, nog 3 lesuren. De klas is lekker aan de slag en dit wil ik er graag inhouden dus ik pak een volgende opdracht erbij. Hmm.. Dit moeten we even printen, dat zal vast makkelijker voor ze werken. Ik loop naar de printer en daar staat een leuke vrouw. Tikkie geïrriteerd gezichtje maar wel prima. Ik kom aangelopen en groet haar. "Goede middag! Mooi hè dat printen, zal ik naar een andere printer lopen of?" de vriendelijke vrouw antwoord....... 

Er komt iets uit... En eerlijk is eerlijk, de eerste 5 woorden waren logopedie waardig. Ik verstond er he-le-maal niets van. Maar het klonk negatief, behoorlijk negatief en die vriendelijke vrouw veranderd in een persoon uit een sprookjesboek, waar de prins nou niet echt snel verliefd op wordt... Een dino2.0 laten we maar zeggen, hoewel ze de leeftijd van de dino nog echt niet heeft. Dat dino 2.0 boos of geïrriteerd is, daar gaat deze blog niet om (zegt ze na 25 regels frustratie) het komt door de magische zin, die ze daarna uitspreekt...

"nou... Voor dat printen hebben we echt die klassenassistentjes nodig. Belachelijk dat we dit zelf doen." 

Een moment van stilte. Ik versta haar niet goed denk ik. Hoop ik. Het geluid maakt geen gezellig gevoel in mij los en de woorden eigenlijk ook niet, dus de combinatie ervan zeker niet. 


Een klassenassistentje kan een van die vrienden zijn die rondloopt op deze school. Vaak zijn het kei harde werkers met zo veel liefde voor kinderen en onderwijs. Jij, beste dino 2.0 kan daar nog heel veel van leren, zo te horen. Want waar komt dat kleinerende zinnetje vandaan en waar is het eigenlijk goed voor?! Word je nou echt zo ongelukkig van printen, dat je meteen zelf ook maar gaat kappen en maaien? Kom is... En ja, ik zal het benoemen en ik weet het, de werk druk is hoog en nee, ik had ook niet voor ogen toen ik aan de lerarenopleiding begon dat ik zo veel moest printen, knippen, plakken, lezen, nakijken, bedenken en entertainen. Maar ho is ff....  DAT MAAKT MIJ LEUK! Dat ik knip, lees, plak, print en in het weekend opzoek ga naar gave dingen voor in de les. Dat maakt het onderwijs leuk. Ik doe het voor die vrienden van ons. En die vrienden, die zijn niet te benoemen met "tje"  En nu ik dit allemaal weer zo op papier zet, weet ik waardoor ik hierover moest schrijven. 


Als je denkt dat je iemand kan inzetten, die werk voor jou doet omdat je beter bent of omdat je hoger in functie staat of er gewoon weg geen zin in hebt. Dan gaat het compleet mis. Dan begrijp je het onderwijs niet, maar om eerlijk te zijn begrijp je dan ook niet hoe je menselijk zou kunnen werken. Taken doen die je niet leuk vind, die horen erbij en die schuif je zeker niet af op iemand waar jij je hoger aanvoelt. We doen het toch gewoon samen?! Het past niet bij het talentgericht werken, ilmaar ook niet bij iemand een fijn gevoel willen geven, iemands passie willen voeden, iemand als gelijken zien, het past nergens bij. Het is hierarchies en dat is goed soms (of nahja.. nodig zeg maar), maar niet als jou(w) klassenassistentje, waarmee jij samen die les draait wordt ingezet voor dingen die jij niet wil doen. Alsjeblieft zeg.. Mag ik aub 1 ding vragen...

Laten we elkaar eens goed bekijken, bekijken waar talenten liggen en niet de controle willen behouden maar mee varen met talenten van andere, daar van leren en samen verder kunnen bouwen. Ben dankbaar voor de samenwerking die je hebt en als je geen samenwerking wil, maar alleen wil delegeren...

Ga dan maar terug naar het dinobos.

Bij elkaar komen is het begin, bij elkaar blijven is vooruitgang, met elkaar samenwerken is succes. 

Rating: 0 sterren
0 stemmen

«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.