"Hello, Goodbye"

Gepubliceerd op 11 april 2019 om 20:10

"Hello, Goodbye"

Er is een tijd van komen en er is een tijd van gaan. En dat die tijd nu al gekomen is, dat was voor iedereen misschien wel een verassing. Een tijdje terug heb ik besloten een andere weg in te slaan, een nieuwe uitdaging aan te gaan waar ik onwijs veel zin in heb. Ik zwaai mijn collega's per 1 juni gedag en 'das toch ff wennen'.


Er staat een nieuwe uitdaging op mij te wachten, nieuwe collega's, nieuwe locatie en nieuwe studenten, speciale studenten. Voorgezet speciaal onderwijs, gesloten. Natuurlijk vind ik dat spannend, maar ik heb er zo veel zin in. Vanaf het moment dat ik ben gaan kijken voel ik dat dit mijn kans is. Een kans om een nieuwe uitdaging te pakken, want laten we eerlijk zijn... Ik heb 0 ervaring met deze specifieke doelgroep. Maar mijn hart klopt voor "hun" de speciale doelgroep, de bijzondere doelgroep, wat je ook wil zeggen/hoe je het ook gaat noemen, het klopt voor hun! Ik ben zo benieuwd naar de studenten, de relatie die ze met mij aangaan, of die ze juist vooral niet aangaan. Ik ben benieuwd naar de collega's, naar de pauzes, naar de herstelgesprekken met de studenten en naar nog zo veel meer. Ik ben benieuwd naar mijn eerste les, naar wat de studenten nodig hebben, naar mijn aanpak in de klas en naar mijn reactie bij een eerste "incident". Ga ik grenzen stellen en duidelijk zijn of blijf ik mijzelf... Duidelijk, maar wel met een grap, met de relatie als fundament. Je weet het niet ... Ik weet het zelf namelijk ook niet. 



En dan zo'n afscheid, die fijne collega's, die vertrouwde plek, die mooie roc's en die mega mega MEGA fijne studenten. Zo'n keuze maak je niet zo maar en zo'n afscheid doe je ook niet zo maar. Collega's die maatjes worden, vrienden en vriendinnen, collega's waar je "gewoon gezellig mee kletst" en collega's waar je niets mee hebt. Wat overigens ook zo'n ding is; "nee, we gaan elkaar echt nog zien, we gaan elkaar echt nog bellen en koffie drinken etc..." Hou op. Dat gebeurt niet. En misschien jammer ook, want waarbij ik vertrouw dat studenten met hun nieuwe topdocent (ik weet niet of mijn ex-collega dit nog leest, maar men.. I believe in you!) het gaan maken tijdens hun opleiding, zou ik misschien sommige collega's nog wel wat willen meegeven... Maar goed, volgens mij is dat mijn eigen gemis. Anyway, Ik ben zo trots op die ex-collega mattie's. Door dik en dun! Ik ben jullie dankbaar. 


Maar nog meer ben ik dankbaar voor mijn... Toekomst! Hoe vet is dit, ik mag weer gaan studeren, ga mijn droombaan eindelijk uitoefenen, ga 40 uur per week heerlijk genieten van mijn omgangskunde, ga wellicht collega's inspireren en ga mij nuttig voelen voor mijn studenten, nuttig maken zelfs! Nee, ik twijfel niet hoor, zeker niet. Ik wil dit doen, ik ga dit zelfs doen (waaaaahaaaaauw!!). Ik heb er zo veel zin in, ben zo enthousiast, loop over van passie en vertel iedereen die het wil horen, alles over mijn werk, heb de werkvormen al klaar staan. Natuurlijk ben ik wel bang. Logisch, ik bedoel, ik gaf les aan "mijn mbo-toppers" en dit is een andere doelgroep. Maar, ik ga het gewoon doen! Ik til voor de eerste keer mijn plank op onder mijn arm, voel het mega koude water, loop toch door, klim onstabiel op de plank en ga waarschijnlijk met de eerste golf even koppie onder. 


Mezelf kennende zal ik echt wel eens verzopen aan komen op het strand. Waar vriendlief vast met een lachje al mijn tranen en verhalen aan hoort. Mijn lievelingsvriendinnetje zei gisteren "ik heb nu al zin in al jouw verhalen" lief eigenlijk he. Mijn ouders spreken vol vertrouwen, "jij kan dit" en zelfs schoonfam, oud studievriendinnetjes, ex-collegas en vele meer, zien mij nu al als professionele surfster. Iedere golf zal een golf zijn vol nieuwe ervaringen, nieuwe kennis, nieuwe handvaten en ik ken mezelf. Daar ga ik goed op. Nieuwe dingen leren! 


Dus, met volle kracht voorruit! Spullen pakken en gaan met die plank. Ik dank alle collega's die weten dat ik hun dankbaar ben en groet alle collega's die misschien nog helemaal niet weten dat deze Brabantse eraan komt. Want ja... Klein detail, 

ik verhuis ook naar Utrecht. 

Rating: 5 sterren
2 stemmen

«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.