🎓 ONE YEAR 🎓

Gepubliceerd op 16 oktober 2019 om 17:01

Iets meer dan een jaar geleden, lag ik heerlijk bij een meertje. Samen met jou en met toen nog mijn hondje. We spraken over van alles. Ook over hoe ik mij voelde bij mij werk, bij het leven wat ik had. Ik wilde meer, dat was duidelijk. Ik wilde meer voor het MBO, meer voor de kinderen, meer voor de toekomst. Maar ook meer voor mijzelf, dat wist ik toen alleen nog niet. 


Die avonden, waren echt heerlijk. Uren buiten zitten, wandelen in het park, gewoon stil zitten bij een vijvertje of een meertje en praten over alles en helemaal niets. Het was duidelijk dat er iets was, maar wat dat was wist ik niet. Ik woonde pas een maand of 6 voor het eerst helemaal alleen. Samenwonen had ik al wel eens geprobeerd, ik was toen alleen nog te jong. Maar nu het ouderlijkhuis niet meer passend was, ik toch een mooie baan met een vastcontract had, ging ik wonen in een klein mooi en fijn huisje. Die baan was top. Ik organiseerde grote evenements, ik was stagebegeleider in Italië, ik gaf les in Breda, Amsterdam en Nijmegen, deed mee aan de onderwijsontwikkeling. Ja, hier voegde ik wat toe. Mijn team, het team was echt prachtig. Ik genoot van alle uren overwerken, van de telefoongesprekken met collega's in de auto, mijn puppycursus, de openavonden en alles waar je in het onderwijs niet blij van wordt... Maar ik.. Ik vond het top! Het introkamp dat was geweldig. We waren moe, maar zo blij met het resultaat, die leerlingen die kei hard aan het leren en ontwikkelen waren, het was geweldig! En ik ook... Mijn eerste driedaagse trainingsweekend als organisator, natuurlijk was ik gespannen, maar ik vond het zooo gaaf! Met dit team dit draaiende houden, fantastisch! Vriendlief is een ervaren event-manager dus zelfs de kostbare uurtjes die ik met hem in de avond had, werden besteed aan het introkamp. De leerlingen hadden zo'n prachtige uitspraken soms, ik maakte momenten mee in en buiten de klas die zo mooi waren, ik wilde die gewoon delen. "Nou? Waarom doe je dat dan niet? Ga je verhalen opschrijven en ga delen wat je wil delen! Roep alles wat je wil over het MBO, maak je wereld groter en kijk hoe andere reageren op jouw blik op het onderwijs." 

Nou... Dat deed ik dan. Iedere avond zat ik achter mijn website. Bouwen! De layout, een Instagram, een Facebook, alles passeerde de revue. Ik kon hier in verdrinken, zo heerlijk. De naam, daar heb ik een paar dagen over gedaan. Ik had het ineens! Onder-wijs. Want, ik vond dat het onderwijs meer kon. We presteren onder de wijsheid, er zijn zo veel manieren voor onderwijs, iedere dag ontwikkelt iemand wel weer iets nieuws, maar tegelijkertijd, sluiten scholen hun deuren, want wil geen mens meer voor de klas. Ah fijn... Alles moest wel in het geheim op die onder-wijs website! Ik ging echt no way laten weten dat ik diegene was/ben die deze website bouwt, collega's bekritiseerd en leerlingen de hemel in prijst op een website. Wat laf eigenlijk... Maar ik wilde eerst weten of het leuk was, of mensen mijn verhalen wel wilde lezen en hoe er gereageerd zou worden, of er überhaupt gereageerd zou worden. En eigenlijk... Heel eerlijk, wilde ik veel meer met die website. Spreker worden door heel Nederland en verder en ik dacht dat ik dat hier wel mee kon bereiken. Sterker nog, ik zag de aanvragen an binnen stromen. Ik wilde alles wat ik meemaakte in het onderwijs uitschreeuwen! En dit was het medium. Een jonge Brabantse docente de wereld over. Een bijzondere blik op het onderwijs, waar ook vele het niet mee eens zijn. Ik ging er voor! Let's go! Maar goed, al die avonduren achter die website... Die schaarse uurtjes van vriendlief en mij bleven. We werkte onwijs hard, hij in de vrijetijds branche en ik in het onderwijs. Hoe je dat kan combineren? Niet. In ieder geval, voor ons niet. Het was te weinig. Daarnaast was de afstand Utrecht naar Brabant ook niet echt een feestje, hoewel.. Best een polonaise, maar vooral op de weg. 


De schaarse uurtjes van vriendlief en mij bleven, alleen.. Tot mijn schrik mijn fijne collega's niet. Twee collega's kregen een nieuwe baan en een andere collega ging met zwangerschapsverlof, we kregen er vier collega's en een extra onderwijslocatie voor terug... Maar mijn gevoel, ging weg. Ik werkte niet meer met veel plezier. Ik had die website net?! Ik zat nog in de gratis proefperiode. Wat is dit nou man? Ik hoorde toch in het onderwijs, ik wilde toch zoveel roepen? Ik was gewoon stil. Thuiskomen was nog steeds heerlijk op mijn fijne plekje, maar 1,5 uur FaceTime met je nieuwe liefde, begint ook te vervelend. En laten we niet vergeten hier zit iemand die dus echt niet tegen stilstand kan. Dus heb ik die ene middag een sommetje gemaakt. 


" Mop, ik wil een stap verder. Ik wil verhuizen, naar Utrecht. Het Zuiden is voor jou niet te doen qua werk en mijn passie is weg..." Een aantal dagen later solliciteerde ik. Op 1 vacature, meer was nog niet nodig, ik had de tijd. Wist ik veel dat ik op gesprek mocht komen en na twee gesprekken een handtekening onder mijn contract plaatste! Eh... Een huis? De volgende maanden waren een chaotische achtbaan. En zo.. Geen website meer. Nouja, de website was nog wel in de lucht, maar actief? Ho maar. Ik was zo slapend lid van een sportschool. Je betaald maandelijks je abonnementskosten, maar een Sixpack? Ho maar! En zo kreeg ik vandaag een mailtje.

Gefeliciteerd! Uw website bestaat een jaar!

Wat?! Een jaar?! 


In het jaar dat ik deze mooie website (wat haast een open dagboek is) ben ik twee keer van baan gewisseld, ben ik verhuist van Brabant naar Utrecht, ben ik gaan samenwonen maar... Ben ik van omgangskunde entertainer docent, naar algemeen vormend onderwijs docent gegroeid binnen het speciaal voortgezet onderwijs. Hallo?! Om het op zijn Brabants te zeggen; "vinde da gek, da die website stil lig". De structuur is even weg, wat heb ik nou al getypt en wat niet? Heb ik al vertelt hoe ik het ervaar als nieuwe AVO docent? Heb ik al vertelt hoe de doelgroep is? Nee he...

Volgende week hebben we herfstvakantie. Laten we dan maar eens even adem halen, laten we de blogs die ik de laatste twee keer snel via mijn telefoon typte (om nog maar iets van content te leveren) eens even op pimpen via de computer. Maar laten we ook weer eens leuke dingen doen! Geen rekenwerk, geen deviant, staal, Nieuwsbegrip en wat voor methodes doornemen. Even genieten. Weer eens even wandelen, pannenkoeken eten, knuffelen met nu onze hond en stilstaan in ons huis. Rondkijken en genieten van hoe mooi het is. En weet je wat ik vrijdag voor de herfstvakantie ga doen? 

Stilstaan, rondkijken en genieten van hoe mooi het is. 

Rating: 4 sterren
1 stem

«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.