"Daar zijn we weer"

Gepubliceerd op 2 november 2020 om 13:58

Goed, daar zijn we weer. Volgens mij heb ik al eens een verhaal geschreven en aangekondigd dat ik weer ging schrijven. En toen hield ik dat 1 blog vol en stopte ik er weer mee.. Maar vandaag ga ik weer beginnen. Met schrijven... en ook met een nieuw idee. Omdat ik merk dat als ik de verhalen terug lees, van mijn "online opendagboek" ik toch wel weer heel gelukkig wordt van wat ik lees. Wat waren die collega's leuk en die leerlingen geweldig! Wat was het toch een feestje.. En mijn nieuwe idee, geeft vorm aan mijn behoefte om in deze gekke tijd, toch wat liever voor elkaar te zijn en elkaar net wat meer te helpen dan eerst.


Dat ik nu weer ga schrijven, hoewel de storming-fase in de klas nog niet voorbij is... Dat is wellicht niet handig, maar weet je.. Ik heb zo veel leuke dingen meegemaakt, die wil ik gewoon delen! Ik werk nu op het Voortgezet Speciaal Onderwijs in Utrecht en deze doelgroep is echt geweldig! En heftig... Want wat vragen ze veel aandacht en focus tijdens de schooldag en wat ben ik mezelf toch tegen gekomen. Als een leerling voor de zoveelste keer in de knoop komt met gedachtes/gevoelens/etc., als ze uit contact gaan, als ze de boel verbouwd of eh... als ze elkaar verbouwen. Maar ook als ze keurig in de klas zitten. Ze vragen mijn aandacht en mijn focus!
Een mooi voorbeeld... Ik wilde de leerlingen leren dat ze verantwoordelijkheid kunnen hebben, door ze alleen te laten in de klas. Zit ik 1 deur verder te luisteren of het goed gaat en maak ik een vreugde dansje als het ze nog lukt ook. Of als een leerling zijn of haar excuses aanbiedt dan denk ik al na over mijn reactie. Ik zeg bijvoorbeeld "Bedankt voor je excuses, ik vond het vervelend, maar ben heel trots op jou dat je nu sorry zegt, dat is heel knap en dat doe je goed!" i.p.v. gewoon "is goed" te zeggen. Focus, focus, focus. Maar... wat kan ik met ze lachen. Als ze doelen behalen krijg ik soms kippenvel over mijn hele lijf. Als ze trots zijn op zichzelf, voel ik mij echt gelukkig. Maar ik vind ze ook geweldig als ze lekker gek doen, als we met ze alle naar de speeltuin gaan, als ze me stiekem aankijken vanuit een hoekje met een grote glimlach omdat ze weten dat ze goed of juist niet goed zitten. Echt, ik zou deze doelgroep voor geen goud willen missen. 


En dan is het ook nog zo dat we heel veel werk moeten verzetten. Werkbladen om te oefenen, printen van verschillende werkboekjes, telefoontjes met ouders en nog veel meer... Maar... Mij hoor je niet klagen! Dit bracht mij zelfs op een idee #omdenken! Als ik nou eens al het werk wat ik zelf maak online zet. Dat je het gewoon gratis en voor niets kan downloaden en kan gebruiken. Of je gebruikt er een deel van? Of het inspireert je alleen maar of je doet er helemaal niets mee. Dat is voor mij ook prima! Ik vind het in ieder geval heel leuk om weer te gaan schrijven maar ook om dit nieuwe element aan mijn website toe te voegen. Want zeker in deze tijd...

Mogen we elkaar best een handje helpen.

Rating: 0 sterren
0 stemmen

«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.