" Het VSO........"

Gepubliceerd op 9 november 2020 om 16:13

Jeetje.. Het is een tijdje geleden dat ik een verhaal heb geschreven... Wat a rollercoaster ride! Het VSO is heel bijzonder, dat is het echt. Zowel positief of negatief. Soms zijn er dagen dat ik denk dat ik per direct wil stoppen. Soms zijn er dagen dat ik kippenvel krijg, achterover leun en met een grote glimlach om mijn gezicht naar 'mijn gasten' kijk. Maar ik weet zeker, ik wil het voor geen goud missen. Ook die spiegel niet ;)...


Het begon vorig jaar, waarbij ik een klas had van 10 leerlingen. Het was heel duidelijk dat één van die leerlingen al heel snel een andere school zou gaan krijgen. Deze leerling voelde zich niet fijn binnen ons onderwijs, er werd te veel gevraagd van hem en dat hij beter paste op een andere school, was al vrij snel oké in mijn hoofd. Ik kon dit makkelijk los laten. Dat er soms wat agressie bij zijn frustratie kwam kijken, hielp hierbij, dat zeg ik eerlijk. Verder had ik dus 9 leerlingen, twee meiden en de overige vrienden waren jongens. Ik zou dit normaal nooit doen, ik ben ook echt niet van het hokjesplaatsen, maar om je even een inkijk te geven in de klas; autisme, MCDD, ADD, ADHD, Hechtingsproblematiek en vaak dan nog gecombineerd met een LvB (licht verstandelijke beperking) dat waren de problematieken waarmee ik het jaar mocht gaan werken (En begrijp mij niet verkeerd, ik heb met kinderen gewerkt, niet met problematieken...) Maar ik wist toch niet van al die problematieken het stappenplan?! AHD, ADD, Autisme, dat ging nog wel. Maar MCDD en Hechting. Hou op hoor! Ik ben dus als een malle mezelf gaan inlezen in hechtingsproblematieken, want dat vond ik heel spannend. Alle tips van mijn collega's heb ik van harte genomen en regelmatig zat ik bij mijn buurman te vragen of hij dingen had gehoord die ik anders had moeten doen met leerling X. Onzekerheid? Oja zeker! Ik was heel onzeker want ik wilde het goed doen, ik wilde het in de vingers hebben, ik wilde laten zien dat ik dit kon en ik wilde zo min mogelijk agressie. Ik wilde dat het goed liep en ohja, de CITO scores moesten ook goed zijn. En ik wilde dat de leerlingen met plezier naar school gingen en dat ze zich veilig voelde wilde ik al helemaal.
En ik wilde, ik wilde, ik wilde. Goed, ik haalde de kerstvakantie (zo noemen we dat bij ons i.v.m. de stormingfase) en ik was oké. En toen kwam de tijd van genieten... Man, wat een prachtige tijd hebben we daarna gehad! Die negen leerlingen van mij waren échte toppers! En je viert grote en kleine successen he. Ja! Ik ben inderdaad de juf die in de auto gehuild heeft toen leerling X een ei had aangeraakt, gekookt en gepeld had. En ja, ik heb dit ook gedeeld als succeservaring in mijn functioneringsgesprek. En ja, als ik ze nu in leerjaar drie zie, groet ik ze nog met heel veel liefde en voelt het toch een beetje speciaal. Ik heb hele mooie dingen meegemaakt, te veel om op te noemen. En toen... Kwam covid-19! Die periode wil ik hier niet bespreken, klinkt heftig hoor, maar dan schrijf ik zo nog een uur weg en wijk ik onwijs af van het onderwerp ;). En het wordt er echt niet leuker op...


En toen kwam het nieuwe jaar.. Dat is nu pas net begonnen hé. Ik begin weer even precies zoals net. Ik ben begonnen met 10 leerlingen, toen kwamen er in twee weken 2 bij, toen ging er 1 weg en toen ging er in de herfstvakantie weer een weg. Echt weg! Onverwacht en zonder overleg. Nu heb ik 3 meiden in de klas en 8 jongens. Ik ben begonnen als een "arbeid" klas als uitstroomprofiel maar we denken nu dat we een beschutte arbeid/dagbestedingsklas zijn. Dat betekent vooral dat de benadering richting de leerlingen anders is. That's all. 


En man oh man, ook nu heb ik de herfstvakantie gehaald, maar... maar net (zoals we in Brabant zeggen). Ik vond het lastig en ik heb dit jaar mooi in de spiegel kunnen kijken. Dit jaar kwam die spiegel van zelfreflectie wel ;) Want... Ik heb de stormingsfase weer minimaal gehad. Niet veel agressie, niet veel spanningen, het ging goed met de leerlingen, maar ik... Ik was kapot! Ik ben mij af gaan vragen hoe dat dan kan. Wat maakt dat ik in die periode zo moe ben? Ik zal je het proces besparen... Maar dat heeft echt te maken met controle. Ik wil gewoon dat het goed gaat (ja weer die ik wil...) ongeacht wat dat met mij doet of hoe ik mij dan voel. Het moet gewoon goed zijn. En dat is nou juist... Wat ik vanaf nu anders ga proberen te doen. Denken moeten niet, dingen mogen. En ik denk juist in deze tijd dat we echt wat liever voor elkaar moeten zijn. Vandaar ook de pagina met gratis lesmateriaal. Het is zo'n zware tijd nu, en als ik al denk aan geen kerstvieren of oud en nieuw als een gewone doordeweekse avond, wordt ik daar best even verdrietig van. En dat mag ook, dat is goed. En logisch ook! Natuurlijk wil je kerst met vrienden en familie vieren. En natuurlijk wil je met oud en nieuw eigenlijk niet meer kunnen tellen van 10 naar 0 i.v.m. een heerlijk beschonken toestand. Maar 1 ding... Ik werk in het onderwijs

En mijn kerstlunch in de klas wordt de shit! 

Rating: 0 sterren
0 stemmen

«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.