Het is spannend en dat hoort er gewoon bij.

Gepubliceerd op 8 oktober 2021 om 12:59

12:15 uur, dinsdagmiddag. 
" Lieve dames en heren, jullie mogen je spullen opruimen en op de gang gaan staan. We gaan naar buiten!" Met grote ogen kijkt Noah mij aan. 


We lopen rustig op de gang naar buiten en Noah komt steeds dichter tegen mij aanlopen. Hij voelt iets, dat is zeker. Ik begin me af te vragen wat het zou kunnen zijn; een ruzie? een hekel aan de kou? heeft hij geen idee wat hij moet doen tijdens de pauze? of is het gewoon heel erg druk tijdens de pauze? Ik heb geen idee. In een kleine minuut maak ik de keus wat ik ga doen... Stel ik direct de vraag of laat ik het gaan en kijk ik wat er gebeurt. Ik besluit te gaan voor een observatie, ik wacht af. 


Eenmaal buiten, loop ik dwars over het schoolplein. Ook dit doe ik expres. Als ik via de zijkant had gelopen, had dit veiliger gevoelt voor Noah en denk ik dat de kans groter is dat Noah bij mij was gebleven. Maar omdat ik wil observeren, moeten we even loskomen van elkaar. En zoals ik al dacht... Noah loopt angstig via de buitenste lijnen van het schoolplein. Hij kijkt bang naar het schoolplein en eindigt bij een bankje bij de "beschutte boom". Dit is zo'n pocahontasboom, een wilg. Deze boom hebben we geplaatst om kinderen veiligheid te bieden en voor Noah werkt dat. 


Ik kijk de hele pauze naar Noah en zie eigenlijk niets bijzonder. Noah zit rustig, beide handen op zijn knieën en ontspant onder de wilg. Als ik aangeef dat de pauze voor 1A voorbij is, zie ik de spanning opbouwen bij Noah. Hij loopt via dezelfde weg terug als dat hij heen ging, maar... 1 ding is anders, Noah loopt ontspannen naar binnen. Dat zegt mij iets. Het betekent dus dat de spanning zich afspeelt tijdens de pauze. Ik blijf een aantal dagen observeren en kom zo steeds meer te weten; van harde geluiden wordt Noah niet blij, alle materialen (springtouw, basketbal, voetbal) is voor Noah ook wat druk en rondrennende kinderen vindt Noah ook niet echt een feestje. Ik kan als leerkracht nu 2 dingen doen...


Ik kan ervoor kiezen om Noah binnen te laten of om hem te begeleiden tijdens dit sociale proces. Noah zit namelijk ontspannen buiten, als hij in middels zit, het probleem zit dus in het lopen. Door mijn observatie denk ik, dat het spannend is om over het drukke schoolplein te lopen. In mijn beleving maak ik zijn wereld dus kleiner, als ik hem binnen laat en kies ik voor de begeleiding van het sociale proces. 


"Noah, vandaag gaan we samen naar buiten lopen, naar het bankje op het schoolplein".
Ohh? zegt Noah?
"Yep, soms is het best druk hé op het plein. 
Ja juf, ik vind dat heel spannend. Misschien komt er een bal tegen mij aan!
"Ik snap je Noah, als we samen oefenen met lopen, wordt het over een tijdje minder spannend."

Ja juf, dat denk ik ook. 
"En weet je Noah... Spanning hoort er ook wel een beetje bij."
Echt juf? 
"Ja, echt.."

Oké juf, dan is het gewoon normaal. 

de namen die gebruikt worden in de tekst zijn niet de echte namen.

Rating: 0 sterren
0 stemmen

«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.