"GRENZEN EN WENSEN"

Gepubliceerd op 7 februari 2022 om 16:23

Enige tijd geleden gaf ik door middel van een artikel, een inkijkje in mijn lessen seksualiteit op het Voortgezet Speciaal onderwijs. Hierin gaf ik aan, dat ik het heel belangrijk vind om met elkaar in gesprek te gaan over dit onderwerp en dan het liefst op een relaxte manier. Ik sprak uit dat als je als docent open staat, met zo min mogelijk schaamte of ongemakkelijkheden, wij leerlingen leren om respectvol te praten over seksualiteit. En laat de actualiteit van nu, nou direct onderstrepen waarom ik dat zo belangrijk vind.


Wat John de Mol beter had kunnen zeggen of wat ik nou precies vind van Ali B of Jeroen, vind ik echt niet interessant. Sterker nog, hier ga ik het niet eens over hebben. Maar wat ik wel heel belangrijk vind, is om nogmaals te benadrukken hoe onwijs belangrijk het is om kinderen te leren praten over seksualiteit op een respectvolle manier. Zeker onze LVB (licht verstandelijk beperkte) jongeren hebben hier begeleiding bij nodig. De cijfers liegen er niet om. Ik citeer: “Van de vrouwen met een verstandelijk beperking heeft 61% een vorm van seksueel geweld meegemaakt. Bij mannen met een verstandelijk beperking heeft 23% een vorm van seksueel geweld meegemaakt (gehandicaptensector, 2018)”.

Bijna ieder kind bij mij in de klas heeft moeite met het aangeven van wensen en grenzen. Veel kinderen met autisme ervaren moeite met het herkennen van hun eigen emoties, laat staan dat ze kunnen uitspreken wat ze wensen van een ander of tot waar een ander mag gaan. Ook zie ik kinderen in mijn klas die weinig tot geen grenzen hebben leren aangeven. Die ervaringen, in combinatie met de cijfers, maakt dat ik het belangrijk vind dat we onze opvoedtaak m.b.t. seksualiteit serieus nemen.


Direct na het jeugdjournaal, waarin aangegeven wordt wat er speelt, leg ik mijn les stil. Ik probeer als eerst aan te geven dat het vormen van een mening over de beschuldigden normaal is. Dat je dat namelijk ook doet om jezelf te beschermen. Maar ik benoem ook dat beschuldigen voor ons op dit moment niet helpend is. Ik leg ze uit dat wij eigenlijk niet mogen beschuldigen. Deze taak is voor de rechter. Daarna ga ik in gesprek over hoe je dan om zou kunnen gaan met een slachtoffer. Hoe kan je iemand troosten? En hoe kan je dat op een nette manier doen? Ook vind ik het belangrijk om aan te geven dat dit niet alleen bij meisjes en vrouwen gebeurt, maar ook bij jongens en mannen. Ik zie dat veel jongens hier van schrikken en praat erover met de leerlingen in mijn klas. Daarna geef ik aan dat we tijdens de seksualiteit les van donderdag doorgaan op dit onderwerp. Ik check of er iemand vragen heeft of iemand nog iets kwijt wil. Wanneer dit niet het geval is, besluit ik om even luchtig een spelletje te spelen met de klas...


De seksualiteit les van donderdagochtend, heb ik beter voorbereid dan ooit. Iets wat ik in mijn eerste artikel ook als tip heb meegegeven. Ik heb verschillende filmpjes opgezocht die ik passend vind bij de les over wensen en grenzen. Ik bespreek eerst of leerlingen al weten of ze bijvoorbeeld verkering willen en of ze dan willen zoenen of misschien wel meer en vraag voortdurend of ze dit met mij en met de klas willen delen. Ik geef aan dat als je dat niet wil, dat een grens voor je is en dat is prima. Dat het zelfs heel goed is, als je weet dat je iets niet wil delen en dat het dan nog knapper is als je dat uitspreekt. Vanuit daar maak ik de brug naar het aangeven van je grenzen. Als je iets niet wil, is dat een grens voor je en is het belangrijk dat je dit uitspreekt. Naar mijn mening is het belangrijk dat onze jongeren ook écht oefenen met hoe je dit dan aanpakt. Ik pak mijn les STOP-LOOP-PRAAT erbij en oefen met het uitspreken van stop, dit is mijn grens.


Na ongeveer een uur actief gesproken en geoefend te hebben, is het "mooi geweest". Mooi om te zien dat onze leerlingen in de klas elkaar ook tips hebben gegeven en gevoelens en gedrag van elkaar herkennen: “Ja, dat heb ik ook!” Dit zorgt direct voor saamhorigheid en ik besluit dan ook om de pauze van 10:00 uur lekker buiten te doen. “Beste dames en heren, jullie hebben deze les supergoed gedaan! Wat hebben we netjes gesproken met elkaar en wat geweldig hoe jullie naar elkaar geluisterd hebben. 

"Ik ben super trots op jullie!”

Rating: 0 sterren
0 stemmen

« 

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.